--«( دریا در من )»--

تا روز مبادا

پس پشت پنجره عادت مرگه
باغ پاییزی ی ما مسلخ برگه
واژه پوسیده دل غزل گرفته
جایی که شبنم گل خود تگرگه
وقتی میر غضب خداوند زمینه
وقتی هر شب زده ای ستاره چینه
از تو خوندن از تو سر رفتن و موندن
حیرت و حسرت دیرینه همینه
با تو رفتن تا ته خواب پریا
با تو رقصیدن تا آخر صداها
چه شکوهی داره با تو با تو رفتن
تا همیشه حتی تا روز مبادا....

نور دیروز و هنوزم
ای چراغ سایه سوزم
گر بگیر از شام بی ما
تا ته روز مبادا......

ای هوای تازه ی باغ معلق
ای قدیمی مثل خواب دور زورق
همتی کن پای این طاق شکسته
دل دلی کن ای صدای خوب بر حق

زخمه های هق هق تو مرهم من
داغ لاله چون بناله شبنم من

دست و پایی کن تقلایی دوباره
ای تو راه باز پر پیچ و خم من
با تو رفتن تا ته خواب پریا
با تو رقصیدن تا آخر صداها
چه شکوهی داره با تو با تو رفتن
تا همیشه حتی تا روز مبادا........
نور دیروز و هنوزم...

……………………….

دیگه نمی خوام تسلیم شکست هایم بشم

و می خوام تا اونجایی که می تونم تو زندگی از این سه جمله

پیروی کنم

آنکه انتقام می کشد یکروز خوشحال است آنکه میبخشد یک عمر

حضرت علی(ع)

پیروزی آن نیست که هرگز زمین نخوری آنست که بعد از زمین

خوردن برخیزی

گاندی

لغت غیر ممکن را باید از قاموس ها خذف کرد

نا پلئون

..........................

خدایا این دفعه امدم از تو طلب بخشش کنم خودت خوب می دونی

این چند وقتی که گذشت بد در موردت فکر کردم وبد ازت گفتم

خدایا منو به خاطره همه گناهانم ببخش

به یاری تو روزای سختی هم گذشت و حالا بر روی پاهایم ایستادم

ودیگر تسلیم مشکلات نخواهم شد

+نوشته شده در جمعه سی و یکم فروردین 1386ساعت1:32 قبل از ظهرتوسط -< رهگذر >- |

خورشید بی حجاب

تازه شو تازه مثل همين ترانه
فکر جنگل باش اگه باغ تو سوخته
فکر شاعر گرسنه باش همونکه
حتي يک غزل به شيطون نفروخته
فکر نو کردن شب باشو سپيده
فکر دستي باش که دنبال کليده
فکر دستي که رو چهل ستون ابري
دوباره خورشيد بي حجاب کشيده
فکر من باش که هنوز مثل قديمم
با همون رفاقت و همون سخاوت
با همون دل ، دل نبضي که هميشه
براي تو ميزنه تا بي نهايت
اگه سقفمون شکسته ميتونيم از نو بسازيم
ميتونيم به هم صدائي به يکي شدن بنازيم
اي بنازم عاشقا رو
که هنوز طلايه دارن
که هنوز حافظ شعرن
همه از جنس بهارن
نگو قحط نور اينجا
عاشقامون خود نورن
براي دلتنگي تو همشون سنگ صبورن
نگو قحط نور اينجا
عاشقامون خود نورن
براي دلتنگي تو همشون سنگ صبورن
گريرو به خنده بفروش
که خراب خنده هاتم
باز بخون مثل قديما که هوادار صداتم
روز نو ارزوني تو
رخت و بخت و تخت تازه
دست تو هنوز ميتونه روزگاري نو بسازه
نگو قحط نور اينجا
عاشقامون خود نورن
براي دلتنگي تو همشون سنگ صبورن
نگو قحط نور اينجا
عاشقامون خود نورن
براي دلتنگي تو همشون سنگ صبورن

............................................................

من هنوز هستم .... و خواهم بود

چرا انسان ها در عین نزدیکی کیلومتر ها با هم فاصله

دارند ....؟؟

+نوشته شده در شنبه یازدهم فروردین 1386ساعت4:37 بعد از ظهرتوسط -< رهگذر >- |