--«( دریا در من )»--

سلام

جدیدا دیگه تو وبلاگ فقط حرف دلم رو می زنم ... یکم دلم گرفته یکم هم خسته ام ....

امروز یکی از دوستان به شوخی ازم پرسید بکشمت ؟؟؟ نمی دونستم چی باید بش

بگم ؟؟؟

یکم فکر کردم به اینکه یه دلیل پیدا کنم که بهش نه ولی دلیلی پیدا نکردم ... یعنی من

واقعانتونستم دلیلی واسه اینکه بهش بگم نه منو نکش پیدا کنم ... خودم تعجب کردم که

چرا هیچ دلیلی واسه زندگیم

ندارم ؟؟؟؟

در نهایت به این سوالش جواب ندادم با اینکه دوست داشتم بگم آره

بی خیال چه اهمیتی داره اینم زندگی منه ....

باز هم می گم شکایتی ندارم : خدایا شکرت .....

****************

حریق دریا

حریق دریا رو ببین
ماهی های سوخته رو آب
     از تاول پوست زمین
        گرمی گیره مخمل خواب
           شاعر بی چشم و دهان
              گم شده در وزن زمان
                 شاپرک های بی غزل
              مرثیه گوی عاشقان
           هفت شهر عشقت رو بذار
      قدم قدم گریه کنم
در این هوای بی کسی
    با دلکم گریه کنم
       بذار از این دنیای بد
          دنیای کور نابلد
             سفر کنم تا خواب تو
                به اعتماد شونه هات
             تکیه کنم تکیه کنم
           بذار بشم خراب تو
     دنیا یه روز شبیه تو
      شبیه خواب تو میشه
این همه آبادی بد
یه روز خراب تو میشه
حریق دریا میگذره
   حریر شبنم میرسه
      به زخم کوچه های شب
       نسیم مرهم میرسه
           بذار از این دنیای بد ...
              پشت غزل گریه ی من
                  رنگین کمون سر می زنه
              می چکه رنگ هاش رو زمین
           طلسم ظلمت می شکنه...
      بذار از این دنیای بد ...
بذار که توپ مرواری
سنگرها رو پر کنه از
ترانه های ناب تو
     بذار پلنگ زخمی هم
         برای یک بار که شده
              قاب بگیره مهتاب تو
                    بذار بشه خراب تو...

+نوشته شده در جمعه بیست و سوم مرداد 1388ساعت2:39 قبل از ظهرتوسط -< رهگذر >- |

تنهههههههههههههههههههههههههههههها

نمی دونم چرا امروز بیشتر از هر روز ی احساس تنهایی می کنم ... ؟؟!!!!

من همیشه تنهایی رو احساس کردم ولی امروز سرتاسر وجودمو فرا گرفته ولی

مهم نیست بهش عادت کردم .... زیباست

تنهای مثل قهوه می مونه تلخ ولی لذت بخش

: عادت کردن به تنهایی همیشه از خود تنهایی سخت تره ...

سهراب :

می کنم تنها از جاده عبور :

دور ماندند ز من آدم ها .

سایه ای از سر دیوار گذشت

غمی افزود مرا بر غم ها

فکر تاریکی و این ویرانی

بی خبر آمد تا با دل من

قصه ها سازد پنهانی .

یه نکته رو هم بگم من از هر چه که دارم راضی ام .... خدایا شکرت

که داده ات نعمعت

نداد ه ات رحمت

کرفته ات حکمت

+نوشته شده در جمعه نهم مرداد 1388ساعت11:52 بعد از ظهرتوسط -< رهگذر >- |

و خدایی که در این نزدیک است :

لای این شب بوها پای آن کاج بلند

روی آگاهی آب روی قانون گیاه

+نوشته شده در جمعه دوم مرداد 1388ساعت2:32 بعد از ظهرتوسط -< رهگذر >- |